تبلیغات
دانشگاه پیام نور واحد درگز - کرامت نامه

دانشگاه پیام نور واحد درگز

دانش برای همه--------------همه جا-----------------همه وقت

 

کرامت نامه

 

نوع مطلب :امور فرهنگی ،

نوشته شده توسط:یوسف براتیان

 کرامت نامه

 

مروری گذرا بر زندگانی حضرت رضا علیه السلام وخواهر بزرگوارش  بی بی فاطمه معصومه سلام الله علیها

 

 کرامت نامه

 

مروری گذرا بر زندگانی حضرت رضا علیه السلام وخواهر بزرگوارش  بی بی فاطمه معصومه سلام الله علیها

مقدمه:

باید اعتراف كنیم كه زندگی ائمه علیهم السلام،بدرستی شناخته نشده و ارج و منزلت جهاد مرارت بار آنان حتّی بر شیعیانشان نیز پوشیده مانده است .

علی رغم هزاران كتاب كوچك و بزرگ و قدیم و جدید درباره زندگی ائمهعلیهم السلام امروز همچنان غباری از ابهام و اجمال،بخش عظیمی از زندگی این بزرگواران را فراگرفته و حیات سیاسی برجسته ترین چهره های خاندان نبوّت كه دو قرن و نیم از حساس ترین دورانهای تاریخ اسلام را در بر می گیرد با غرض ورزی یا بی اعتنایی یا كج فهمی بسیاری از پژوهندگان و نویسندگان روبه رو شده است،این است كه ما از تاریخچه مدوّن  و مضبوط درباره زندگی پرحادثه و پرماجرای آن پیشوایان تهیدستیم.

زندگی امام هشتم علیه السلام،قریب به بیست سال از این دوره تعیین كننده و مهم را فرا گرفته از جمله برجسته ترین بخشهای آن است كه بجاست درباره آن تأمل و تحقیق لازم به عمل آید.

نوشته ای كه در مقابل دیدگان شماست،حاوی دو بخش می باشد.

بخش اول:در رابطه با زندگی امام رضا(علیه السلام)

بخش دوم:در رابطه با زندگی حضرت معصومه(سلام الله علیها)

همان طور كه می دانید در این چند سطر بیان زندگی این بزرگواران ممكن نیست،امّا به قول شاعر:

             آب دریا را اگر نتوان كشید                                 هم بقدر تشنگی باید چشید

سعی ما هم بر این بوده تا بتوانیم خیلی مختصر و كوتاه مطالبی را از زندگی این بزرگواران عرضه بداریم و این امر موجب ترغیب شما خواننده عزیز گردد كه با مطالعه بیشتر درباره این عزیزان خود را در اقیانوس بی كران غوطه ور ساخته و مسیر زندگی خود را انتخاب كنید؛چرا كه بی شك مطالعه و بررسی زندگی سراسر نور خاندان عصمت و طهارت درسهای زیادی دارد كه با آموختن آنها سعادت دنیا و آخرت نصیب انسان می گردد.

به امید آن روز...                                                                      

     ---------------------------------------------------                                                                               

بخش اول:مروری بر زندگانی امام رضا(علیه السلام)

 

ولادت امام رضا(علیه السلام):بنابر نقل مشهور،حضرت رضا(ع)روز پنج شنبه،یازدهم ذی القعده سال 148هجری قمری در مدینه دیده به جهان گشود،براین اساس سال ولادت آن امام همام با سال شهادت جدّ گرامیش امام صادق(ع)همزمان است.در حالات تولد امام رضا(ع)نوشته اند كه موقعیكه بدنیا آمد(مادر گرامیش می گوید):دستهای كوچكش را بر زمین گذاشت و سر را به سوی آسمان بلند كرد و سخنی چند بر زبان جاری كرد در همین موقع بود كه حضرت موسی بن جعفر(ع)وارد شد و به من فرمود:ای نجمه! این كرامت پروردگار برای تو مبارك باشد،من آن بزرگوار را به پارچه سفیدی پیچیدم و به دست پدرش حضرت موسی بن جعفر(ع)دادم امام كاظم بگوش راست فرزندم اذان و گوش چپش اقامه گفتند،آنگاه آب فرات خواسته و كام نوزاد مرا با آن برداشتند.

نام گذاری:نام،لقب و كنیه هر یك از امامان(علیهم السلام)بیانگر صفت و پیامی خاص است كه زیبنده آن بزرگواران است.القاب حضرت رضا(ع) نیز از این قاعده بركنار نیست.

برخی از علمای شیعه برآنند كه حضرت رسول(صلوات الله علیه)قبل و چه بسا به وسیله فرشته وحی برای هر یك از اهل بیت(علیهم السلام)نام و لقبی مناسب برگزیده است،همچنان كه هنگام نام گذاری امام حسن و                    امام حسین(ع)فرمود:

ما كُنْتُ لَاَسْبِقَ رَبّی بإسْمِه.  (در انتخاب نام بر پروردگارم پیشی نمی گیرم)

نام امام هشتم(ع)، علی و لقب مشهور آن بزرگوار،رضا و كنیه معروفش ابوالحسن است،علامه مجلسی كنیه حضرت را در میان عوام،ابوالحسن و در میان خواص،ابوعلی دانسته است،اما محدّثان و مورّخان القاب و عنوانهای دیگری هم برای حضرت برشمرده اند كه از آن جمله است:سراج الله. نورالهدی                        .قرّه عین المؤمنین.كافی الخلق.الرّضا.ربّ السریر.ربّ التدبیر.الفاضل.الصابر.الوفی.سلطان الإنس والجن.       غریب الغربا.معین الضعفا.شمس الشموس.أنیس النفوس.

تبار:پدر گرامی امام رضا(ع)حضرت موسی بن جعفر(ع)هفتمین امام شیعیان است.از مادر گرامیش با نامهایی چون:تكتم،نجمه،طاهره،یاد كرده اند.كه برخی تكتم را مشهورتر دانسته اند،این بانوی عفیف و خردمند از شرافتمندان عجم به شمار می رفته و گویا هنگامی كه به خانه امام موسی بن جعفر(ع) وارد شده تكتم نام داشته،كه پس از ولادت امام رضا (ع)به طاهره معروف گردید.

همسر:امام رضا(ع)چند كنیز داشت كه یكی از آنان سبیكه نامیده می شد،همین بانوی پرهیزكار كه از او به نیكی یاد كرده اند مادر گرامی امام جواد(ع)است،مورّخان تنها از أم حبیبه به عنوان همسر امام یاد كرده اند،             در برخی از كتابهای تاریخی آمده كه حضرت رضا(ع)دو همسر دائم داشته است، اما  از هویت همسر دوم ایشان اطلاعی در دست نیست.

 مأمون،به سبب انگیزه های سیاسی،دخترش،أم حبیبه،را به عقد امام رضا(ع)درآورد و مدتی بعد دختر دیگرش- أمّ الفضل– را به همسری امام جواد(ع) داد.

فرزندان:تاریخ نویسان و تبارشناسان درباره تعداد فرزندان امام رضا(ع)اتفاق نظر ندارند برخی از مورخان معتقدند كه حضرت رضا(ع)به غیر از امام جواد(ع)فرزندی  نداشته و گروهی بر این باورند كه آن حضرت فرزندان متعددی داشته است.آنچه از منابع شیعه بر می آید،و همه علماء در آن اتفاق نظر دارند؛یكی این است كه امام رضا(ع)از أم حبیبه فرزندی نداشته و دیگر آن كه از كنیزی به نام سبیكه صاحب فرزندی به نام جواد شده است.

خلفای هم عصر:حضرت رضا(ع)اولین فرزند امام هفتم- حضرت موسی بن جعفر(ع)– بود و 35 سال داشت كه پدر بزرگوارش به دستور هارون الرشید در زندان بغداد(25رجب سال 183هجری قمری) شهید شدند            و امام رضا(ع)به امامت رسید،مدت امامت حضرت رضا 20 سال بوده،كه 10 سال آن معاصر با خلافت هارون الرشید،5 سال در دوره خلافت محمد امین ،و 5 سال آخر نیز همزمان با خلافت مامون بود،حضرت رضا(ع)تا آغاز خلافت مامون در زادگاه خود مدینه اقامت داشت،سپس مأمون آن حضرت را به خراسان دعوت كرد.

فراخوانی به مرو:مأمون از شخصیت علمی و پایگاه اجتماعی امام رضا(ع)اطلاع داشت و سیاست وی اقتضا می كرد كه نسبت به آل علی اظهار ارادت و دوستی كند،زیرا این خاندان پاك نهاد،هم مورد اعتماد و احترام مسلمانان بودند،و هم گردانندگان دستگاه خلافت مأمون غالباً ایرانی بودند كه نسبت به آل علی و امامان شیعه علاقه ای خاص داشتند از اینرو نمی توانست همچون گذشتگان خود هارون و منصور خشونت ورزد            و به شكنجه و آزار آن حضرت بپردازد،بنابراین تصمیم گرفت   امام(ع)را به مقرّ حكومت خود مرو بكشاند     تا ضمن بهره برداری سیاسی از موقعیت مذهبی و اجتماعی امام(ع)كارهای ایشان را هم تحت نظارت كامل خود داشته باشد.امام رضا(ع)پیش از آن كه ازمدینه خارج شود می دانست كه سفر به مرو بی بازگشت است، لذا پیش از سفر در چند نوبت برای وداع به جوار مرقد پاك حضرت رسول(ص)رفت و ناخرسندی خود را از دعوت مأمون ابراز كرد.

روزی كه امام می خواست از مدینه خارج شود خویشاوندانش پروانه وار به گرد شمع وجودش  گرد آمدند حضرت ضمن وداع با آنها فرمود:بر من گریه كنید،زیرا دیگر به مدینه باز نخواهم گشت بی شك قصد امام     از این درخواست آن بوده كه به اهل بیت خود بفهماند كه سفرش بی بازگشت است.

مسیركاروان:در مورد مسیر كاروان حضرت رضا(ع)نظریاتی چند ارائه شده است،گزارش سفر امام از راه بصره به خوزستان و اقامت چند روزه ایشان در اهواز در همه منابع منعكس است همچنان كه بخش پایانی این سفر یعنی نیشابور تا مرو معلوم و مسطور است.اما محققان در مورد حد فاصله اهواز تا نیشابور اتفاق نظر ندارند    و مسیرهای متفاوتی را برشمرده اند.همه تاریخ نگاران و محدثان درباره ورود امام به نیشابور هم رأیند،        این بخش از سفر امام جلوه ای خاص دارد و مظهراستقبال امت از آن حضرت است.امام رضا(ع)در میان استقبال باشكوه و بی نظیر مردم نیشابور وارد این شهر شد،چند روزی در این شهر توقف كرد و یك روز به زیارت امامزاده محروق از نوادگان امام سجاد(ع)رفت،ورود امام به این شهر مایه بركت و شادمانی مردم نیشابور گردید.

مهمترین و معتبرترین حدیثی كه به هنگام توقف حضرت رضا(ع)در نیشابور ضبط شده است حدیث معروف      سلسله الذهب است كه آن را عبدالسلام بن صالح ابوصلت هروی و دیگر محدثان و راویان (باتفاوتهای اندك)نقل كرده اند،و در كتابها و منابع كهن آمده است،سرانجام پس از طی مسافتی طولانی به مرو مركز حكومت مأمون رسانیدند،مرو یكی از شهرهای قدیمی ایران و مهمترین شهر خراسان به شمار می رفت.

پس از ورود امام رضا(ع)مأمون بارها و بارها به خاطر انگیزه های سیاسی كه در سر داشت پیشنهاد خلافت را به امام رضا(ع)داد،و از آنجا كه امام رضا(ع)از نیّت شوم مأمون باخبر بود،از پذیرفتن این پیشنهاد امتناع ورزید،و بعد از آنكه مأمون از قبول خلافت نا أمید شد پیشنهاد ولایت عهدی را طرح كرد،امام رضا(ع)آن را هم نپذیرفت مأمون كه نقشه های پلید خود را شكست خورده می دیدامام رضا(ع)را تهدید كرد كه ولایت عهدی را قبول كند،امام فرمودند:خدا مرا منع كرده كه به دست خویش خود را به هلاكت افكنم،اگر چنین است كه می گوئی ولیعهدی را می پذیرم،(به اكراه) به شرط آنكه هیچ كس را به كاری نگمارم،و از كاری عزل نكنم و هیچ رسمی را بر هم نزنم،مأمون پذیرفت.

اینكه چرا مأمون اصرار داشت تا حضرت پیشنهاد او را قبول كند و چه نقشه ای در سر می پروراند و چرا امام قبول نمی كرد و بعد از اینكه مجبور شد قبول كند شرط تعیین كرد،چون مجال بیان در اینجا نیست به منابع و كتابهای موجود مفصل رجوع شود.

امام رضا(ع)بارها و بارها با رفتار و كردار خود تمام نقشه های شومی را كه مأمون در سرمی پروراند نقش بر آب كرد،مأمون كه اوضاع را چنین دید تصمیم گرفت حضرت را به شهادت برساند در نهایت مأمون حضرت را توسط انگوری كه زهرآلود بود مسموم كرده كه همین مسمومیت باعث شهادت آن حضرت گردید.

حضرت در روز جمعه آخر ماه صفر سال 203 هجری قمری به شهادت رسید و در زمان شهادت عمر شریف ایشان 55 سال بود.

تقدیر چنین خواسته بود كه فرزندی از تبار پیامبر گرامی و حجتی از پیشوایان دوازده گانه در سرزمین خراسان و دور از مدینه النبی به شهادت برسد تا خاك خاور،شرف اعتباریابد،امام رضا(ع)مهری فروزان                      و بارگاهش،پیوسته پناهگاه حاجتمندان و عاشقان اهل بیت است.

                      سلام ودرود خدابراو وبراهل بیت طاهرینش.     

 

بخش دوم :مروری برزندگی حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها

این بخش را با حدیثی از امام جعفرصادق (ع) آغاز می كنیم كه این حدیث نشانگر شخصیت و عظمت والای حضرت معصومه(س)است،حضرت صادق(ع)می فرمایند:

وَ سَتُدْفَنُ فِیهِ إِمْرَأَهٌ مِنْ وُلْدِی،تُسَمَّی فَاطِمَهُ مَنْ زَارَهَا وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّهُ.     (تاریخ قم ص214)

بانویی از تبار من به نام فاطمه در آنجا(قم)دفن می شود هر كس او را زیارت كند بهشت بر او واجب می شود و در حدیثی دیگر می فرمایند:تَدْخُلُ بِشَفَاعَتِهَا شِیعَتَیَ الْجَنَّهَ بِأَجْمَعِهِم.        (مجالس المؤمنین ج1 ص83) با شفاعت او همه شیعیانم وارد بهشت می شوند.

با كمال تأسف تاریخ موالید و وفیات مخدّرات اهلبیت در كتب تاریخ و تراجم منعكس نیست  و مجهولات فراوانی در این زمینه وجود دارد،مثلاً 1- تاریخ تولد و وفات آمنه خاتون مجهول است. 2- تاریخ تولد و وفات مادران همه امامان،به جز حضرت زهرا(س)مجهول است. 3- تاریخ تولد و وفات همسران همه امامان 4- تاریخ تولد و وفات دختران همه امامان به جز حضرت زینب(س) مجهول است.با نگاهی گذرا به تاریخ مادران،همسران،دختران ائمه هدیعلیهم السلام،صحت گفتار بالا به خوبی روشن می شود ولی راز آن هنوز روشن نیست،ما نمی دانیم كه آیا در روزگار باستان توجهی به این معنا نبوده و راویان حدیث در پی به دست آوردن و ثبت كردن آن نبوده اند و یا درآتش سوزی ها كه به دست غاصبان فدك شعله ور شده و كتابخانه های علمای شیعه را در طول قرون و اعصار طعمه حریق نموده اند،این اسناد و مدارك در آتش بیداد سوخته است.          و یا چون همیشه قلم در دست دشمن بوده و دشمنان قسم خورده این خاندان مایل نبودند كه اخبار خاندان عصمت و طهارت در صفحات تاریخ منعكس شود،در مورد دختران حضرت موسی بن جعفر(ع) خفقان و اختناق شدید هارونی نیز به شدت مطرح بود و عامل دیگری بر مكتوم ماندن اخبار آنان به شمار می آید.

به هر دلیل در صدها منبع مورد اعتمادی كه شرح حال و فضائل و مناقب حضرت معصومه(س) منعكس شده،تاریخ ولادت آن حضرت مطرح نشده و از تاریخ وفاتش فقط سال آن با قاطعیت آمده، آنچه كه به دست آمده حضرت موسی بن جعفر(ع) چهار دختر به نام فاطمه داشت كه در میان فواطم أربعه حضرت فاطمه معصومه از همه بزرگتر بوده كه همان فاطمه كبری می باشد و با بررسی مدارك و مأخذها آنچه كه می شود بیان كرد حضرت معصومه(س) در اول ذی القعده الحرام سال 173 ه.ق در مدینه دیده به جهان گشود و در دهم ربیع الثانی سال 201 ه.ق در قم دار فانی را وداع گفت.

نام آن حضرت فاطمه كبری و از القاب آن حضرت می توان به:

1- معصومه 2- كریمه أهل بیت 3- طاهره 4- رضیّه  5- حمیده  6- سیّده 7- أخت الرّضا  8- رشیده 9- تقیّه 10- نقیه.

شرافت نسبی حضرت معصومه(س) بالاتر از آن است كه بتوانیم با قلم گوشه ای از مجد و عظمت آن شجره طیبه را ترسیم كنیم:او ماه تابانی است كه از برج امامت طلوع كرده،آغوش امامت را نیز در دامن خود پرورش داده است،زیرا او دختر امام،خواهر امام،عمّه امام می باشد فاطمه معصومه(س)دخترموسی بن جعفر بن محمد بن علیّ بن حسین بن علیّ بن ابیطالب می باشدو مادر گرامی وی نجمه مادر بزرگوار امام رضا(ع)است.

حضرت معصومه أفضل فرزندان امام موسی كاظم(ع)بعد از برادرش امام رضا(ع)است و مثل تمام دختران امام موسی كاظم ازدواج نكرد،آنطور كه بدست آمده علت اصلی آن خفقان موجود و فشار حاكمان جور بر این خاندان بود كه در آن برهه از زمان در كنترل شدید بودند.

عزیمت به سوی ایران:حضرت معصومه علاقه زیادی به امام رضا(ع)داشت بعد از حدود  یك سال از فراق برادر كاسه صبرش لبریز شد و دیگر قدرت شكیبایی نداشت؛لذا به اشتیاق دیدار برادر مدینه را به قصد مرو ترك كرد.

همراهان حضرت معصومه(س):

حضرت معصومه از برادران و برادرزادگان هركدام را كه آماده سفر به ایران بودند  گرد آورده و به این سفر پر مخاطره به خاطر دیدار برادر اقدام نمود.

در این سفر،پنج نفر از برادران حضرت معصومه(س)به نامهای:فضل،جعفر،هادی،قاسم،زید و  تعدادی از برادرزادگان،تنی چند از غلامان و كنیزان آن حضرت را همراهی می كردند.

رنج سفر را با وسائل سخت آن روز،هر چه بود تحمّل كردند تا به شهر ساوه رسیدند در زمان ما از شیعیان شیفته و موالیان پاك باخته خاندان عصمت و طهارت هستند ولی در آن روزگار از دشمنان سر سخت اهل بیت بودند،هنگامی كه كاروان حضرت معصومه (س)و همراهانش به ساوه رسید،مردم ساوه به آنها حمله ور شدند و جنگ سختی درگرفت و همه برادران و برادرزادگان حضرت معصومه(س)در این جنگ به شهادت رسیدند،هنگامی كه حضرت معصومه جسدهای غرقه به خون و پیكرهای قطعه قطعه شده23 تن ازعزیزان خود را نقش  بر زمین دید به شدت محزون شد و در اثر این مصائب جانگاه به شدت بیمارشد.                   (ریاض الأنساب160)

عزیمت به سوی قم:اهالی قم كه از روز نخست با محبت خاندان عصمت و طهارت خود گرفته بودند واسلام را از اوّل همراه با ولایت امیرالمومنین(ع)پذیرفته بودند و هرگز در برابر غاصبان  فدك خضوع نكرده بودند،هنگامی كه از این فاجعه دلخراش آگاه شدند به ساوه رفتند و حضرت معصومه(س)را با احترام تمام به قم آوردند.آنچه كه می شود بیان كرد روز23ربیع الاول سال 201 ه.ق كجاوه حامل حضرت معصومه(س)كه با درخواست خود ایشان در میان استقبال پرشور مردم قم وارد این سرزمین شد موسی بن خزرج بزرگ اشعری های قم،شخصاً زمام ناقه را(افسارشتر) در دست گرفت.و به منزل خود برد و این افتخار بزرگ نصیب وی گردید كه هفده روز میزبان كریمه اهل بیت(س) باشد.

خانه موسی بن خزرج به احترام اقامت هفده روزه آن حضرت به صورت مدرسه درآمد و به مدرسه ستّیّه(مدرسه خانم)موسوم گردید.

 

رحلت جان سوز حضرت فاطمه معصومه(س):

حضرت معصومه(س)مدت هفده روز درخانه موسی بن خزرج در حال بیماری به عبادت پرداخت و سرانجام روز دهم ربیع الثانی سال201 ه.ق پیش از آنكه دیدگانش به دیدار برادر بزرگوارش امام رضا(ع)روشن گردد در دیار غربت و در میان اندوه فراوان رحلت نمود،مردم قم با تجلیل فراوان پیكر پاكش را تشیع كردند و در محل فعلی حرم كه آن روز در بیرون شهر بود به موسی بن خزرج تعلق داشت با احترام زایدالوصفی مهیای دفن نمودند- هنگامی كه قبرآماده شد در مورد اینكه چه كسی وارد قبر شود به بحث و مشورت پرداختند پیرمرد پرهیزكاری به نام قادر مطرح شد كه همه در مورد او به توافق رسیدند پیش ازآنكه قادر بیاید،دونفرسواره ی نقاب برچهره از راه رسیدند و از اسب پیاده و بعد از نماز خواندن بر پیكر مبارك آن بانو یكی وارد قبر شد و دیگری جسد پاك و مطهر آن حضرت را برداشته و به دست او داد تا در دل خاك نهان سازد.آن دو بزرگوار پس از پایان مراسم دفن،بدون اینكه با احدی سخن بگوید،براسبهای خود سوار شدند و از محل دور شدند. (تاریخ قم ص213)

كسانی كه با سیره ائمه آشنایی دارند تردیدی ندارند كه آن دو نفر وجود مقدس امام هشتم و نور دیده اش جوادائمهعلیهما السلام بوده اند كه برای شركت در مراسم كفن و دفن حضرت معصومه(س)به اعجاز امامت از خراسان و مدینه(باطی الارض )به این سرزمین تشریف فرما شده  بودند.

هنگامی كه حضرت موسی بن جعفرعلیهما السلامبرای شركت در مراسم كفن و دفن یك شیعه خالص به نام(شطیطه)با اعجاز امامت از مدینه به نیشابور تشریف آوردند،پس از نماز بر پیكر آن پیره زن سعادتمند و پاشیدن تربت پاك امام حسین(ع)بر روی جنازه آن مخدره،به هنگام عزیمت از نیشابور خطاب به شیعیان فرمودند:

من و هر كس كه از امامان (ع)بعد از من بجای من بنشیند به ناگزیر باید در تشیع جنازه شما حاضر شویم در هر شهری كه باشید،شما نیز تقوا پیشه كنید و اعمال خود را نیكو سازید تا ما را در رهائی بخشیدن خود از آتش جهنم یاری نمائید.

با این بیان روشن و استوار و گفتار امید بخش امام موسی كاظم(ع)جای هیچ تردیدی باقی نمی ماند كه ائمه اطهار(ع)در تشیع جنازه شیعیان خالص حاضر می شوند.

این موضوع در مورد حضرت معصومه(س)با دیگران فرق می كند،  زیرا:

1- او تنها خواهر امام هشتم امام است و محبوبترین اولاد پدر در نزد برادر است.

2- صدها فرسنگ به عشق دیدار برادر– از مدینه تا قم– راه پیمود،و اكنون در دیار غربت،به دور از خانواده رحلت فرموده،چگونه ممكن است برادرش كه حجت خداست و همه زمین در دست اراده اوست در این لحظات حضور نداشته باشد.

3- او به تعبیر امام،معصومه است و طبق ضوابط فقه اهلبیت باید پیكر معصومه به دست معصوم تجهیز و تدفین شود همچنان كه غسل و كفن و دفن حضرت زهرا(س)را حضرت علی(ع)شخصاً انجام داد،و پیكر حضرت مریم(س)را حضرت عیسی(ع)شخصاً غسل داد.                                                                                                                                          

                                                                                    اصول كافی جلد یك صفحه 459

              اطلاعات كوتاه اززندگی حضرت معصومه(س)

نام مقدس:فاطمه كبری

لقب شریف:حضرت معصومه(س)

پدر بزرگوارش:حضرت موسی بن جعفر(ع)

مادر گرامی اش:حضرت نجمه خاتون

ولادت با سعادت:اول ذی القعده سال 173 ه.ق

محل ولادت:مدینه منوّره

ورود به قم :23ربیع الاول 201 ه.ق

هدف از مسافرت:دیدار برادر

رحلت جانگداز:10 ربیع الثانی 201 ه.ق

سن مبارك:25 سال

محل عبادتش در قم:بیت النور(مدرسه ستیه،میدان میر)

پاداش زیارت:بهشت برین

پروردگارا:زیارت این خاندان پاك مطهر را در دنیا همراه با معرفتشان و در آخرت شفاعت آنها را نصیب همه مشتاقان بگردان.



 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.